33 dni - dzień 23

Totus Tuus Maria,

DZIEŃ 23: “UZNAJĄC SWOJĄ SŁABOŚĆ I GRZESZNOŚĆ”

 

Przed rozpoczęciem rozważania:

Wycisz swój umysł i swoje serce. Duchowe wyciszenie jest naszą otwartością na łaskę. Modlitwę do Ducha Świętego postaraj się odmówić spokojnie i powoli, wczuwając się sercem w każde ze zdań.

 

 

Modlitwa do Ducha Świętego

Duchu Święty przyjdź,

Oświeć mrok umysłu,

porusz moje serce,

pokaż drogę do Jezusa,

pomóż pełnić wolę Ojca,

Duchu Święty przyjdź.

Maryjo, któraś najpełniej

przyjęła Słowo Boże

prowadź mnie.

Duchu Święty, przyjdź!

 

 

Akt zawierzenia rekolekcji świętemu Józefowi   

Święty Józefie, któremu Dobry Bóg zawierzył opiekę nad Jezusem i Maryją         

zawierzam dziś tobie te rekolekcje i proszę cię

w imię twojej miłości do Jezusa i Maryi:

opiekuj się mną i wszystkimi, którzy te rekolekcje przeżywają

strzeż nas na drodze do Niepokalanego Serca Maryi,         

wyproś nam u Dobrego Boga łaskę świadomego i głębokiego poświęcenia się Sercu Twojej Umiłowanej Oblubienicy, Maryi

abyśmy oddając się Jej całkowicie, znaleźli się w bezpiecznym schronieniu Jej Niepokalanego Serca, które jest dla nas wielkim darem

Ojca, Syna i Ducha Świętego. Amen.

 

 

ROZWAŻANIE DNIA: “UZNAJĄC SWOJĄ SŁABOŚĆ I GRZESZNOŚĆ”

 

Ta walka trwa w nas nieustannie.

Walka między postawą celnika i faryzeusza.

Jeden uniża się i staje przed Bogiem w prawdzie o sobie.

Drugi zaprzecza swojej grzeszności i się wywyższa.

Tylko jeden z nich odchodzi usprawiedliwiony - jak mówi Pan Jezus.

 

Stanąć w prawdzie, czyli uznać swoją słabość i grzeszność - to warunek i konieczny krok we współpracy z Bożą łaską.

 

“Bóg pokornym łaskę daje”.

Pan Jezus mówi do swoich uczniów: “Beze Mnie nic nie możecie uczynić”.

 

Dlatego w akcie całkowitego oddania się Matce Bożej, oprócz uznania swojej słabości i grzeszności, mówimy do Maryi takie oto słowa: “Wiem, że własnymi siłami niczego nie dokonam. Ty zaś wszystko możesz, co jest Wolą Twojego Syna i zawsze zwyciężasz.”

 

Droga do świętości to nie jest droga w której JA WSTĘPUJĘ na wyżyny cnót.

Droga do świętości to jest droga, w której BÓG ZSTĘPUJE do mojej nędzy i daje mi swoją świętość.

 

Święta Tereska od Dzieciątka Jezus wołała: “MIŁOŚĆ, aby być w pełni zaspokojona, musi się zniżyć, zniżyć aż do głębin nicości i tę nicość przemienić w ogień”.

 

Czy to przypadek, że pierwszym świętym Kościoła jest łotr, zwany dziś “Dobrym Łotrem”.

Przestępca i wielki grzesznik, który stał się święty, ponieważ uznał swoją nędzę i taki, jakim był - oddał się Bogu poprzez prosty akt skruchy i ufności.

 

Maryja zaczyna uwielbiać Boga i raduje się w Bogu, ponieważ “wejrzał na uniżenie służebnicy swojej”. Tłumaczenie tego zdania z języka greckiego wskazuje na jeszcze bardziej radykalną postawę. Brzmi ono: “wejrzał na NICOŚĆ służebnicy swojej”.

Maryja uznawała przed Bogiem, że jest NICZYM i dlatego Bóg napełnił Ją WSZYSTKIM.

Stała się PEŁNA ŁASKI.

 

“Kto się uniża, będzie wywyższony” (Łk 18,14)

 

Moja słabość jest drogą, którą Bóg przychodzi do mnie.

Jeżeli wypieram się swoich grzechów i słabości -  odwracam się do Boga plecami.

Zamykam drzwi przed łaską.

 

Kiedy oddam moje słabości Bogu, przez ręce Maryi - będę mógł przestać się bać.

Doświadczę ukojenia, ponieważ Maryja nawet moje słabości wykorzysta dla chwały Bożej i dla mojego dobra. W tym tkwi geniusz Matki.

 

“Poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli”. (J 8,32)

Owocem przyjęcia prawdy o sobie jest wyzwolenie.

Prawdziwa wolność.

 

Jednak zanim Boże światło nas przeniknie i zjednoczy z Bogiem, musi nas najpierw oczyścić.

 

Im bardziej zbliża się do nas Światło, tym bardziej doświadczamy naszej ciemności.

Ciemność jednak w końcu przeminie.

I wszystko stanie się Światłem.

 

Przez akt poświęcenia się Niepokalanemu Sercu Maryi rzucamy się w objęcia Niewiasty obleczonej w słońce.

 

Przytulamy się do Światła, które Bóg w Niej zapalił.

 

 

LEKTURA DUCHOWA:

1. Z traktatu św. Ludwika Marii Grignion de Montfort

“Aby oderwać się od samych siebie, trzeba nam, po pierwsze: z pomocą światła Ducha Świętego dobrze poznać naszą skażoną naturę, naszą nieudolność w czynieniu tego, co dobre, naszą we wszystkim słabość, ustawiczną niestałość, niegodność wobec wszelkiej łaski i ogólną naszą nieprawość. Grzech pierwszego rodzica zatruł nas wszystkich, przekwasił i popsuł, jak kwas przekwasza i psuje ciasto, w które go włożono. Popełnione grzechy uczynkowe, śmiertelne czy powszednie, choć już odpuszczone, powiększyły naszą pożądliwość, słabość, chwiejność i nasze skażenie, pozostawiając w duszy złe naleciałości. Ciała nasze są tak skażone, że Duch Święty nazywa je ciałami grzesznymi, poczętymi w grzechu, karmionymi grzechem i do każdego grzechu zdolnymi.(...). Udziałem naszym jest tylko pycha i zaślepienie ducha, zatwardziałość serca, słabość i chwiejność duszy, zmysłowość, zbuntowane namiętności i choroby ciała.”

(TRAKTAT O PRAWDZIWYM NABOŻEŃSTWIE DO NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY, nr 79)

 

2. Z DZIENNIKÓW ALICJI LENCZEWSKIEJ:

Rozmowa Alicji z Jezusem:

Alicja: “– Tyle nędzy i tyle głupoty we mnie, Ojcze. Niczym jestem wobec Ciebie.

Jak Ty możesz znosić to?

Jezus: Dlatego, że cię kocham.

Znam bezmiar twej małości i bezsilności.

†* Ja jestem wszelką doskonałością i nic nie trzeba Mi dodawać. Mogę tylko

przyjąć bezsilność i nędzę ludzką, by ją uświęcić i zamienić w miłość,

piękno, szczęście.

Tylko tego pragnę.

Jestem Miłością i pragnę uszczęśliwiać[,] i zbawić wszystkie Moje dzieci.

Taka jest Moja natura i po to was stworzyłem.

Daj Mi to twoje nic, tą słabość, tą bezsilność. Ja tego pragnę. Tylko tego.

Niczego więcej nie mogę przyjąć, bo nic więcej nie masz swojego.”

(ŚWIADECTWO, nr 151)

 

“Pragnij odejść od swych upodobań i wartości przypisywanych sobie.

Proś gorąco o poznanie prawdy o sobie. Tylko pokorni mogą ujrzeć własne

słabości i zrozumieć to, że naprawdę są niczym. Twój jest tylko

grzech i słabość – wszystko, co dobre w tobie[,] jest Moim darem.

Jeśli dostrzegasz wartości w sobie, dziękuj Mi, bo Ja je w tobie umieściłem.

I w uniżeniu służ nimi, bo po to je masz dane do dyspozycji.”

(ŚWIADECTWO, nr 420)

 

Alicja: “– Płakać można nad swą bezsilnością, ale do tego też potrzeba siły.

Jezus:Twoje poczucie bezsilności porusza Moją moc, by cię ogarnąć i napełnić.

Pozostań bezsilna, aby Moja moc mogła objawić się w tobie.

Alicja: Widzę swą nieudolność i nic nie potrafię zmienić. Nawet wołać do Ciebie

nie potrafię.

Jezus: † Pozostań taka przy Mnie. Kocham twoją słabość i twoją niemoc.

Kocham cię taką, jaka jesteś. Pozostań taka, bym Ja mógł dowolnie cię

przemieniać. Bym mógł cię wypełniać.

Jeśli pragniesz otrzymać Moją moc, musisz stanąć przede Mną w zupełnej

słabości i zupełnym ogołoceniu z wszelkich złudzeń.

Musisz uświadomić sobie swoją ludzką nicość przede Mną, który cię

stworzyłem i pragnę nadal stwarzać.

Bądź niczym, abym Ja mógł uczynić cię wszystkim we Mnie.

(ŚWIADECTWO, nr 646)

 

“Twoje upadki i błędy nie powinny być dla ciebie udręką. Jeśli wyzbędziesz

się do końca miłości własnej, wtedy twoja słabość będzie motywem radości

małego dziecka w ramionach kochającego Ojca. Bo właśnie dlatego,

że jest słabe, Ojciec niesie je i tuli do Swego Serca. A gdy upadnie czule

się nad nim pochyla, by podnieść i Swoją miłością wynagrodzić ból.”

(ŚWIADECTWO, nr 685)

 

 

Po to stworzyłem człowieka słabym, aby ze Mnie czerpał moc. Po to

wzbudziłem w ludzkim sercu głód Miłości, aby karmiło się Moją Miłością.

Po to uczyniłem ludzi ubogimi, aby opływali w Moje bogactwa.

Po to stworzyłem was nicością, abyście wszystkim byli we Mnie. Krzywdzisz

siebie i krzywdzisz innych[,] jeśli świadomie lub niefrasobliwie lekceważysz

fakt swojej słabości i dar Mojej Miłości i Mojej mocy. Dar Mnie

samego, którym jestem dla ciebie.

To jest jedyny problem twój i każdego z was rodzący owoce zła, z których

się spowiadacie[,] nie widząc ich źródła i nie dostrzegając winy tam, gdzie

ona jest.”

(SŁOWO POUCZENIA, nr 89)

 

“Nie ukrywaj swoich słabości, albowiem słabość ukrywana panuje nad

tobą. Natomiast nad słabością ujawnioną ty panujesz.”

(SŁOWO POUCZENIA, nr 301)

 

“Ukochaj swoją niemoc i swoją bezradność, bo one sprawiają, że jeszcze

bardziej jesteś Moja – całkowicie w Moich dłoniach: serce przy Sercu.”

(SŁOWO POUCZENIA, nr 437)

 

Alicja:

“Pan pozwolił mi zrozumieć, że mojej grzesznej natury nie jest w stanie zmienić żaden mój wysiłek postanowień, ascezy, nawet wielogodzinnej modlitwy i dobrych uczynków.

Może to uczynić jedynie cud Boży, jeśli pokornie będę podejmować te wszystkie wysiłki[,] czekając ufnie na Jego Miłosierdzie. Odczułam też[,] jak ogromnie kocha Pan takiego pokornego nędzarza, który uzna swoją nędzę i tylko w Nim pokłada nadzieję.”

(SŁOWO POUCZENIA, nr 130)

 

Jezus:

“Gdyby ludzie uznali swoją słabość i z prostotą dziecka zwracali się do

Ojca, ufając Mu w swoich codziennych sytuacjach życia – moc i świętość

Moja wypełniłyby ich i świat, a Duch Święty przemieniłby wszystko

w Królestwo Miłości. I tak się stanie z każdym, kto wytrwa w tej postawie

dziecka Bożego.”

(SŁOWO POUCZENIA, nr 186)

 

“Twoja słabość nie jest dla Mnie przeszkodą w posługiwaniu się tobą

według woli Mojej. Przeszkodą jest wyłącznie brak oddania się Miłości

Mojej i niechęć poddaniu się woli Mojej.

Wystarczy, jeśli pragniesz być narzędziem Moim, a staniesz się nim[,]

jak stała się Maryja. Noś Mnie w swoim wnętrzu jak Ona i strzeż, i raduj

się, i zapatrz się we Mnie, abyś rodziła Mnie ciągle dla świata i dawała

ludziom. Jak Ona.”

(SŁOWO POUCZENIA, nr 192)

 

 

ŚWIATŁO Z FATIMY:

Bóg kocha małość i nicość. Dlatego wybrał Fatimę.

Na początku XX wieku Fatima była nic nieznaczącą wioską z ubogą, kamienistą glebą.

Bogatsi mieszkańcy mieli majątki w postaci… kilkunastu owiec.

 

A wizjonerzy? Franciszek, Hiacynta i Łucja byli najmłodszymi dziećmi w swoich rodzinach. Najmłodszymi to znaczy: najmniej znaczącymi.

Ponadto - w momencie wybrania daleko im było to świętości.

Łucja była uparta, dumna i czupurna.

Hiacynta chciała być zawsze w centrum uwagi i cały świat miał się kręcić wokół niej.

Franciszek był bezwolny i zanadto uległy.

 

Bóg kocha małość i słabość.

 

Dziś te małe i słabe dzieci dają nam bardzo ważną lekcję.

Uznanie swojej słabości i grzeszności - jeśli jest prawdziwe i pełne - prowadzi do konkretnej postawy. DO POKUTY.

 

W trzeciej tajemnicy fatimskiej dzieci otrzymały wizję Anioła, który trzymał w ręku ognisty miecz i pokazując prawą ręką na ziemię, wołał:

“POKUTA! POKUTA! POKUTA!”.

 

Dzieci podjęły to wezwanie w sposób niezwykle konkretny.

Często modliły się twarzą do ziemi w postawie pełnego uniżenia.

Odmawiały po wiele razy modlitwy wynagrodzenia, których zostały nauczone podczas pierwszego oraz trzeciego ukazania się Anioła.

Odmawiały codziennie różaniec.

 

Mały Franciszek wyznawał: „Myślę o Bogu, który jest taki smutny z powodu tylu grzechów! Gdybym tylko był zdolny do zrobienia Mu radości”.

 

Mała Hiacynta uwielbiała zabawy i pięknie tańczyła. Jednak po widzeniach otrzymanych od Matki Bożej, stwierdziła: “Już teraz nie będę tańczyć. Ofiaruję to umartwienie Panu Jezusowi”.

 

Dzieci wiele cierpiały. Przyjmowały wszystko, co na nie przychodziło, jako pokutę za grzechy oraz w intencji nawrócenia grzeszników. Nawet to im jednak nie wystarczało.

Szukały kolejnych okazji do umartwień. Nie chciały stracić ani jednej szansy, aby ofiarować Panu Jezusowi jakieś cierpienie w intencji nawrócenia grzeszników.

 

Postawa tych dzieci wzywa nas do pokuty mocniej, niż najwybitniejsze kazanie.

 

 

WEZWANIE DNIA:

Spróbuj  nazwać po imieniu, w obecności Jezusa i Maryi, te słabości, grzechy i wady, które Duch Święty pozwoli ci zobaczyć i oddaj je wszystkie Jezusowi przez Maryję.

 

Teraz możesz już odetchnąć z ulgą.

Wszystko to, co oddajesz nie ma już nad tobą mocy.

Nie masz już powodu do lęku.

Twoje słabości są w ramionach Jezusa.

 

P.S.Napisz dziś na swojej kartce słowa:

“Ja, ………………………..(Imię)

uznaję swoją słabość i grzeszność”

 

 

ŚWIATŁO SŁOWA:

“Lecz Pan mi powiedział: «Wystarczy ci mojej łaski.

Moc bowiem w słabości się doskonali».

Najchętniej więc będę się chlubił z moich słabości,

aby zamieszkała we mnie moc Chrystusa.” (2 Kor 12,9)

 

MAŁY WIECZERNIK MODLITWY:

Modlitwa jest mocą słabych i słabością mocnych.

Znajdź dziś od 5-15 minut na modlitwę osobistą w ciszy.

Módl się tak, jak cię poprowadzi twoje serce.

Możesz trwać w ciszy. Możesz rozmawiać z Jezusem, zadając konkretne pytania.

Możesz zaprosić Maryję i modlić się w Jej obecności.

Czas osobistej modlitwy to najważniejszy czas tych rekolekcji.

 

 

NA KONIEC: “ZABIERZ SŁOWO!”

Wybierz z tego dnia jedno zdanie, myśl lub słowo, które najbardziej cię dotknęło i rozważaj je w swoim sercu nieustannie, aż do następnej medytacji.

Czyń tak, jak Maryja, która “zachowywała te sprawy w swoim sercu i rozważała je”.

 

 

DZIĘKCZYNIENIE:

Podziękuj Panu Bogu, odmawiając trzykrotnie modlitwę: “Chwała Ojcu…”:

“CHWAŁA OJCU I SYNOWI I DUCHOWI ŚWIĘTEMU, JAK BYŁA NA POCZĄTKU

TERAZ I ZAWSZE I NA WIEKI WIEKÓW, AMEN.”